نکــند کــنج هیاهــو بـروم از یادت

نه تا آسمان

نه تا ناهید

مرا به کوچه محبوب خوب من ببرید

به کوچه باغ پر از وهم

- خلوت شاعر -

به طوف قامت آن سرو

که سرو باغ ارم را ز خود خجل می کرد

به روز واقعه

- تابوت من طواف دهید

و اسب اشهب شب

در سپیده دم می راند

و کوچه باغ که تنها انیس مستی بود

که عاشقانه ترین شعر تازه را می خواند :

" مرو ز پیشم و هرگز مکن فراموشم

من آن شراب زده عاشقم ،

تو آن معشوق

که از صراحی چشمت مدام می نوشم "

بیا به پیش من ای دوست

- زمانه دشمن خوست

بیا

بیا

که ترا من

- به وسعت دریا

به وسعت دنیا

به وسعت همه کاینات

دارم ... دوست ...

                  " حمید مصدق "